09/01/10

Nog meer nazomeren

 Op de webpagina van september begon ik te beschrijven hoe het weer was geweest in de veronderstelling dat het met het mooie weer na de maand september toch wel zo'n beetje afgelopen zou zijn. Maar niets bleek minder waar. Tot 7 oktober hebben we praktisch elke dag nog buiten ons diner kunnen nuttigen. Na die datum werd het wat moeizamer omdat de zon al zo vroeg onderging. Maar de lunch hebben we nog regelmatig tot eind oktober buiten gehouden. Nu ik dit schrijf (1 november) is eindelijk de regen gekomen maar koud is het nog steeds niet. Vandaag werd het nog 18 graden met een zwoel aanvoelend windje totdat het begon te regenen natuurlijk.
De afgelopen maand is weer ernstig droog geweest. Het heeft maar weer drie dagen geregend en er is in totaliteit zo'n 25mm water geregistreerd. Dat is veel te weinig maar we moeten er maar mee leren leven. Wij pensionada's vinden dat wel prettig natuurlijk maar voor de boeren hier is het toch zo langzamerhand wel een beetje een probleem. We hebben deze maand wel de eerste nachten met een paar graden nachtvorst gehad. Maar daar staat tegenover dat het op Marry's verjaardag op 26 oktober prachtig weer was. We konden heerlijk buiten zitten. Marry had dat nog nooit meegemaakt, op haar verjaardag buiten zitten.

Hoewel we het aan het weer dus niet echt merken is het in de natuur wel herfst geworden. De bomen kleuren goud, geel en bruin en onze kastanje is al zijn blaadjes al kwijt geraakt. Wat produceert zo'n boom veel kastanjes en bladeren zeg!! Marry heeft in dit jaargetijde altijd de neiging om herfststukjes te maken. Marjolein en Ed moesten er eentje in ontvangst nemen. Marry had een eigen gekeramiekte schotel gebruikt en daar het stukje op opgemaakt daarna hebben we de fietsen gepakt en zijn naar Ed en Marjolein gefietst terwijl het herfststukje achterop de fiets in een fietsmandje vervoerd werd. Bij Ed en marjolein aangekomen moest het stukje eerste weer opnieuw in elkaar gestoken worden want het was geheel uit elkaar gerammeld.

De eerste nachtvorst	Veel...heel veel blaadjes	Altijd weer die herfststukjes!!	Gouden bomen

Deze maand hebben we een weekje in Nederland doorgebracht voor de broodnodige familiebezoeken. Zoon Jeroen was in zijn nieuwe huis getrokken dus dat moesten we bekijken en mijn schoonmoeder is ook in oktober jarig en dat wordt de laatste jaren met een grote familiereünie gevierd. Na het weekje Nederland waren we weer blij om naar huis te kunnen want wat is Nederland toch druk en het is overal zo'n herrie!! Nu woont mijn schoonmoeder ook bijna onder een aanvliegroute van Schiphol dus dat werkt niet echt mee om het rustig te houden maar ook het wegverkeer hoor je in Nederland als een constante achtergrondruis.

In de week daarna kwam mijn moeder bij ons op bezoek. Ze was nog nooit bij ons in Frankrijk geweest dus wilde ze het nu wel eens met eigen ogen zien hoe haar zoon woonde en leefde. Samen met mijn zus Marjolein en zwager Casper kwam ze voor 5 dagen bij ons logeren. Met haar 83 jaar waren we bang dat de reis haar wel erg zou tegenvallen maar ze kwam ontzettend monter de auto uitgeklommen en daarna heeft haar rateltje niet stil gestaan totdat ze na 5 dagen weer de auto in verdween. Want kletsen kan ze wel!!! Maar ik denk dat ze het geweldig heeft gevonden om een paar dagen bij haar oudste zoon door te brengen. Nu weet ze tenminste waar we over praten als we het over de stal hebben of iets dergelijks.

Dapper wijfie		Even thee drinken na een lekkere wandeling	Ook ons voorland?

De tuin is natuurlijk in ruste maar dat betekent niet dat er niet in gewerkt moet worden. De mollen maken zo langzamerhand een puinhoop van ons gras en tot overmaat van ramp zitten ze af en toe ook onder het pad. Daarnaast is de groetentuin een stukje vergroot zodat we volgend jaar wat meer groeten kunnen verbouwen en moest professor dokter ingenieur Kwast eigenhandig een kubieke meter stront over de tuin verspreiden. Dat een jongen met zo'n kop stront moet rijden!! Gelukkig was het al oude overjarige mest zodat het niet meer zo stonk. De mest was geheel vrijwillig afgestaan door onze buurman, boer Mark, die met de mestwagen even langs kwam. Helaas kon het gras niet meer voor de laatste keer gemaaid worden want onze gloednieuwe grasmaaier gaf de geest, tenminste, de wieltractie deed het ineens niet meer. Dus daar moet ik weer mee terug naar de winkel.
 

Mol onder het pad	Een jongen met zo'n kop....		Het houtwerk in de verf

De bouwactiviteiten zijn de laatste maand op hetzelfde trage tempo doorgegaan. De nieuwe voordeur, de deur van de slaapkamer en het raam in de dakkapel heeft Marry van een keurige verflaag voorzien en ik ben met de lambrisering in de hal aan de gang gegaan. Ik had een keer een bovenfrees gekocht en ik vond dat ik die nu maar eens moest gaan gebruiken dus ik heb zelf een lambrisering van déclassé grenen vloerdelen en MDFplaat gemaakt waarbij ik een decoratie met de bovenfrees heb aangebracht. De gehele hal hebben we zo van lambrisering voorzien. Dat betekent dat ik na verloop van tijd ongeveer een halve kuub aan zaagsel in de stal had liggen van het frezen, schaven en schuren, maar het resultaat is best aardig geworden al zeg ik het zelf, af en toe moet je jezelf een schouderklopje geven want een ander doet het niet. Marry mag de lambrisering nu gaan schilderen. Het wordt in twee kleuren geschilderd dus daar is ze wel weer een tijdje zoet mee.
We hebben ook alvast het eiken parket besteld. Dat hebben we binnenkort nodig om de slaapkamer mee te beleggen. Dat staat op de planning voor begin november, daarna komt de vloer van de hal aan de beurt en verderop in de tijd krijgt ook de badkamer een eiken planken vloer en de woonkamer maar zover zijn we nog niet. Na een vergelijking gemaakt te hebben tussen verschillende aanbieders hebben we besloten om het parket direct bij een zagerij te kopen. Dat scheelt enorm in prijs omdat de tussenhandel er zo niets aan hoeft te verdienen. Er was echter geen zagerij bij ons in de buurt die ook parket aan particulieren leverde. We kozen daarom zagerijen uit die op de route naar Nederland lagen omdat we daar toch langs zouden komen. We kwamen uit in de buurt van Troyes waar er twee zagerijen waren die we konden bezoeken. De twee zagerijen waren via internet te benaderen en ze bleken allebei ongeveer dezelfde lage prijzen te hanteren. Ze beconcurreren elkaar dus blijkbaar behoorlijk, dus we konden niet echt opgelicht worden wat de prijs betreft. Uiteindelijk hebben we het parket aangeschaft bij Scierie de Buchères. Het parket werd op bestelling gemaakt en na 10 dagen hadden we een enorme berg massief Frans eiken parket in huis. Nou ja.... in huis? Het werd afgeleverd voor de stal op twee pallets en omdat het dreigde te gaan regen hebben Marry en ik ons in het zweet gewerkt om de stapels planken de stal in te transporteren. Nu moeten ze nog even goed gesorteerd en opgestapeld worden.
 

Lambrisering in de maak	Het resultaat	Detail	Een ongesorteerde berg parket