










|

Begin van deze maand hebben we een bezoekje gebracht aan Lac de Pannecière.
Niets bijzonders zult u zeggen, maar dat ligt toch iets anders want we
zijn afgedaald tot op de bodem van dit meer en dat zonder duikuitrusting
toch bijna 50 meter de diepte in. Lac de Pannecière is namelijk drooggelegd.
Het meer is namelijk een stuwmeer en het was blijkbaar tijd voor
grootschalige onderhoudswerkzaamheden aan de dam. Lac de Pannecière is
aangelegd vlak na de tweede wereldoorlog om het debiet van de rivier
de Yonne te reguleren. In het begin van de 20ste eeuw zijn er namelijk
grote overstromingen geweest in Parijs en dat kwam omdat er een te groot
wateraanbod was in de rivier de Seine. Er is toen besloten om de
rivieren die de Seine voeden, zoals de Marne, Essonne, l'aube en de
Yonne te gaan reguleren door middel van stuwmeren. In het stroomgebied
van de Yonne is daarom Lac de Pannecière aangelegd om een buffer te
vormen voor het water van de Yonne. In de winter en lente, wanneer het
wateraanbod het grootste is laat men het meer naar zijn hoogste punt
vollopen om het in de zomer, wanneer het wateraanbod veel lager is, weer
gelijkmatig
aan de rivier toe te vertrouwen. Hierdoor is de waterafvoer in de
rivier de Yonne, achter het stuwmeer natuurlijk, het gehele jaar vrij
constant. In 1939 is begonnen met de bouw en na twee bouwstops tijden de
tweede wereldoorlog is in 1949 is de dam gereed gekomen. In 1950 is er nog een
kleine waterkrachtcentrale achter de dam gebouwd met een vermogen van
1MW.
De dam is gebouwd op het graniet van de
Morvan. Het is dit graniet dat het meer haar
waterdichte bodem verschaft. De dam is van het type "à voûtes
multiples et contreforts ",
een gewelfde dam met 13 bogen. De hoogte is 49 m en haar lengte 352 m.
Het Lac de Pannecière is, met zijn oppervlakte van 520ha,
het grootste meer van het regional Park de Morvan. En met lengte van 7,5
km strekt hij zich uit tot aan vier gemeentes : Chaumard, Corancy,
Montigny-en-Morvand et Ouroux-en-Morvan. Gemotoriseerde watersport is er
niet toegestaan zodat het een heerlijk meer is om er in te zwemmen of te
luieren aan de strandjes, tenminste als er water inzit. Voorlopig zijn
ze tot eind 2012 aan het werk aan de dam. De dam moet gerepareerd worden
in verband met scheurtjes in het beton en er wordt iets aan het
"opzwellen" van het beton gedaan. Daarnaast wordt de dam
aardbevingbestendiger gemaakt en worden alle mechanische zaken van
kleppen en schuiven gerenoveerd. Pas in de zomer van 2013 kunnen we weer
in het meer zwemmen.
Hieronder een impressie van het
"verdronken" land. Opvallend is dat je nog precies de situatie in de
bodem kan zien van voor 1949. De weggetjes, de afscheidingen tussen de
percelen, de bomen langs de oorspronkelijke rivier zelfs de bruggetjes
over de rivier zijn nog allemaal aanwezig. Behalve de huizen. Er waren
in het onder watergezette gebied een paar huizen maar die zijn helemaal
ingestort. De bouwwijze was natuursteen "gemetseld" met een kalkspecie
en deze constructie is niet bestand tegen langdurig wateroverlast omdat
de kalk oplost in water. Alleen de contouren van een huis zijn nog
zichtbaar. Wat ook opvalt is hoe snel de natuur het heft in eigen hand
neemt. Het leeg laten lopen is in juni 2011 gestart en was klaar in de
laatste week van oktober 2011 maar er groeide gelijk op de bodem al één
of ander plantje zoals op de foto's aan de groene waas te zien is. Op
sommige plaatsen was de bodem een beetje zompig maar over het algemeen
kon je overal lopen. Er werd zelfs met 4x4 auto's en quads
lekker over de bodem gescheurd.
Bouwen en klussen
Deze maand is er een nieuw atelier voor
Marry gemaakt. Omdat we iedere keer een aantal cursisten op bezoek
hebben die zich willen bekwamen in de glasfusion technieken werd door
Marry voorgesteld om een groter atelier te maken in de stal. Een ruimte
waarin zij met maximaal 8 cursisten lekker met het glas kunnen
knutselen. De ruimte moest helemaal dicht gemaakt worden zodat 's
winters de ruimte nog een beetje verwarmd kan worden en ook om het
zaagstof wat ik produceer in de rest van de stal een beetje buiten de
deur te houden. Marry heeft de linkerzijde van de stal gekregen waar we
een plafond in hebben gemaakt en een muur hebben gebouwd met twee
openslaande deuren erin. Het plafond is van Bastaigns en chipwoodplaten
gemaakt en is dus stevig genoeg om de zolder die erboven ontstaan is ook
nog te benutten voor opslag van spullen. De muren zijn van simpel
gipsplaat gemaakt Marry heeft de gipsplaten van een grijs kleurtje
voorzien en heeft een oude kast gekocht en die opgeknapt en ik heb nog
wat verlichting en wandcontactdozen aangelegd en zo is het atelier
ontstaan.
 |
 |
 |
|
De buitenkant van het atelier |
Plafond/zolder |
Atelier ingericht |
Onze kar was versleten. De bodemplaat en
de opstaande houten kanten waren dusdanig aangetast door houtrot dat de
stevigheid uit de kar was. Dat ervaarde ik een keer toen ik een zware
vracht ging opladen, het hele frame is toen enigzins ontzet en verbogen.
Nu kon ik twee dingen doen of de gehele kar restaureren of een nieuwe
kar kopen. Maar nieuw zijn die dingen toch wel duur. Dus ik heb zitten
uitrekenen wat de renovatie mij moest gaan kosten. Dat kwam op ongeveer
€175,- aan hout en ijzerwerk, nieuwe
verlichting enz. Toen ik dus een advertentie zag van iemand die zo'n kar
tweedehands aanbood voor €200,- was de deal gauw
gesloten. Het scheelde me een hoop gedoe en ik had ook nog een kar die
12 jaar jonger was dan de oude. Nu moet ik alleen de oude kar nog kwijt
zien te raken. Het lijkt me wel leuk om de lege kar naar de déchetterie
te rijden en dan bij het loketje te stoppen en te vragen waar ik mijn
rommel kan laten. :-)
Verder heb ik mij onledig
gehouden met het bouwen van een zolder in de expositie ruimte van Carla
Schagen. De muren van deze ruimte zijn van natuursteen gebouwd en het is
lastig om de balken van de zoldering netjes in de muur in te laten.
Daarom hebben we er voor gekozen om de gehele constructie vrij in de
ruimte te plaatsen op palen.
 |
 |
 |
|
Oude en nieuwe kar gebroederlijk naast elkaar |
Carla's expositieruimte |
Daarboven liggende zolder |
|