09/01/10

Eindelijk Herfst

De herfst heeft zijn intrede gedaan op Les Boulassots. De maand november is overwegend grijs verlopen. Tenminste wat het weer betreft want Les Boulassots en zijn bewoners zijn echt niet grijs of kleurloos! En ook de natuur is natuurlijk niet grijs. We hebben genoten van prachtige herfstkleuren om ons heen. De bossen en velden vertoonden de kleuren groen, bruin, geel en rood en alle schakeringen daar tussenin. Ik heb getracht daar ook een paar foto's van te maken maar op een foto komt dat toch niet zo indrukwekkend over als in de natuur zelf.
Trouwens als je kleuren wilt zien moet je na 2 november in Frankrijk een begraafplaats bezoeken. 2 november is namelijk Allerzielen. Een dag waarvan ik met mijn protestantse opvoeding niets heb meegekregen maar die in katholieke kring een belangrijke dag is. Een groot deel van de fransen gaan dan naar de begraafplaats toe om hun overleden dierbaren te gedenken. En dat gedenken doen ze door middel van chrysanten, heel veel chrysanten bij de graven te plaatsen. De dagen voor Allerzielen heeft elke zich zelf respecterende winkel chrysanten in de aanbieding. We waren bij een tuincentrum in St. Honoré les Bains en die had een hal van +/-50 x 100 meter geheel gevuld met allerlei soorten en kleuren chrysanten. Dat was een spectaculair gezicht. Helaas had ik toen geen fototoestel bij me maar ik ben wel 3 november naar een begraafplaats gegaan om een fotootje te nemen.

Op 2 november hoef je dus niet te proberen om een franse zakelijke activiteit te benaderen want alles is gesloten. Dat wist ik dus ik heb ook niets geprobeerd maar 11 november dacht ik fijn met mijn vol geladen aanhangwagentje langs de déchetterie (vuilstortplaats) te gaan. Maar ik moest onverrichte zaken weer terug. De déchetterie was dicht. Thuis gekomen ben ik er achter gekomen dat op 11 november het einde van de eerste wereldoorlog wordt herdacht en dan is iedereen weer vrij. De eerste wereldoorlog heeft in Frankrijk veel meer impact gehad dan de tweede wereldoorlog daarom wordt deze ook grootser herdacht dan de tweede wereldoorlog. In Frankrijk zijn in WOI acht miljoen mannen onder de wapenen geweest en zijn er 1,5 miljoen soldaten gesneuveld naast de velen burgerslachtoffers. U begrijpt dat in bijna elke Franse familie wel doden te betreuren waren en het einde van de eerste wereldoorlog wordt daarom nog steeds herdacht. Dat was weer een integratiepuntje voor ons.

Kleurschakeringen in de natuur	Een kleurlawine	Een heel oude beuk	Chrysanten op de begraafplaats

Korte berichten

Marry heeft besloten dat we schapen gaan houden. Hiertoe moeten we een kudde formeren. Dus Marry is haar atelier ingedoken om schapen te creëren. Dolly hadden we al en die heeft model gestaan voor een productielijn die Marry opgestart heeft. Ondertussen zijn er drie schapen bij gekloond. Twee daarvan zijn er nog in de vorm van een halffabrikaat maar die komen ook wel af.

Sinds september zijn we op Franse les. Dat wordt gegeven in het "Centre Social" in onze buurgemeente Fours. Ik heb daar al eerder melding van gemaakt maar nu heb ik ook een fotootje. De staande man in het midden is onze leraar René. Op het moment van de foto waren we maar met 6 leerlingen, gemiddeld zitten we met 8-10 mensen. Het is zeer laagdrempelig en de kosten zijn zeer laag te noemen. Hierdoor is er geen enkele (financiële) prikkel om elke keer netjes op de les te verschijnen. Dit houdt in dat, op een harde kern na, we met een zeer wisselend gezelschap rond de tafel zitten.

De poezen zijn gesteriliseerd. We hebben nu twee katten rondlopen die twee ritssluitingen op de bast hebben. Ik herinner me dat een sterilisatie in Nederland een klein sneetje in de onderbuik opleverde maar de franse dier/vee-arts heeft er geen kijk- maar een grote doorkijk operatie van gemaakt met aan weerzijde een snee van tenminste 5 centimeter. Toch hadden de poesjes na een dag of twee er geen noemenswaardige last meer van behalve als ze grote sprongen wilden maken kon je zien dat ze nog wat aarzelend waren.

Dolly en de eerste kloon	Centre Social	Ons klasje	Ritssluitingen laten zetten in de bontjassen

Bouwen

In de maand november zijn twee ruimtes gereed gekomen. De hal en onze slaapkamer. De eiken vloer is gelegd en de lambrisering is geschilderd, er is gestoffeerd en gestyled enz. En het resultaat mag er wezen, wij vinden ze geslaagd. We slapen nu in deze nieuwe slaapkamer en vinden het heerlijk. De kamer is veel aangenamer dan de oude omdat deze goed geïsoleerd is waardoor het allemaal niet zo koud aanvoelt.
Op een foto van de hal is ook Marry's uitstalkast te zien. Hier wordt een wisselde collectie nieuw keramiek tentoongesteld. Binnenkort komt er een website waarop al Marry's werk te zien is en daar kan het werk ook eventueel gekocht worden.

Nu deze twee ruimtes af zijn kan ik een nieuwe klus beginnen. De keuze is gevallen op de badkamer die aan onze slaapkamer grenst. Daar is nu helemaal niets want het is een voormalig varkenstalletje. Ik ga daar eerst het dak van vernieuwen. Dat doe ik met zelfgemaakte zelfdragende dakplaten. Ik maak een soort bootjes van iets meer dan 2,5 meter lengte en een breedte van 60 cm. De bootjes worden gemaakt van demi-chevrons (balkjes van 63 x38mm), latten van 30 x 38mm en triplex en die ik vul met 20 cm glaswol en dek de boel af met ademende dakfolie. De bootjes gaan straks het dak op en dan worden ze aan de bovenzijde onderling verbonden met panlaten en daarop komen de dakpannen te liggen. Ik heb dan een perfect geïsoleerd dak dat aan de onderzijde alleen nog maar geschilderd hoeft te worden. Op de foto is een prototype te zien en daar moet ik er 10 van maken.

Ik heb ook nog de grondkabel naar de stal in gebruik genomen nadat ik ook even de bedrading in de stal vernieuwd had. Dat betekent dat onze door de lucht hangende bedrading naar de stal buitenwerking gesteld kan worden.
 

Hal		Hal met Z stoel die ik 36 jaar geleden gemaakt heb.	Marry's uitstalkast
Slaapkamer		Tekening van de dakplaat	Dakplaat (bootje)