09/01/10

De Verhuizing

11 Maart was het zover dat de verhuizing naar Frankrijk kon beginnen. Eigenlijk was de verhuizing al weken aan de gang want Marry en ik hadden alles al in dozen ingepakt. Bij elkaar 90 dozen waarvan een stuk of 40 alleen al met boeken. Daarnaast nog alle grote stukken die niet in dozen passen natuurlijk. Er was besloten dat we de verhuizing op eigen kracht zouden uitvoeren om geld uit te sparen. De planning was als volgt.

11 maart de gehuurde vrachtwagen inladen,
12 maart naar Frankrijk rijden en de vrachtwagen lossen,
13 maart weer terug rijden naar Nederland en de vrachtwagen inleveren,
14 maart het huis schoonmaken en de sleutel afgeven aan de nieuwe eigenaar,
15 maart uitrusten en afscheid nemen van ouders,
16 maart de officiële overdracht bij de notaris regelen en voorgoed afreizen naar Frankrijk

Dus op 11 maart is de vrachtwagen volgens planning opgehaald en zijn de hulptroepen ingeschakeld om het huis leeg te halen en de vrachtwagen te vullen. Ik had een zogenaamde BE-combinatie gehuurd. Het voordeel van dit type auto is dat je met een normaal BE-rijbewijs toch een vrachtwagen met een laadvermogen van ongeveer 3000kg krijgt. Ook de inhoud is met 20m3 een stuk groter dan de normale bestelbussen en vrachtwagentjes die je zonder groot rijbewijs kan krijgen.
Ik had een schatting van het aantal benodigde kubieke meters gemaakt en die 20m3 zou in mijn ogen voldoende moeten zijn. Maar dat bleek bij het inpakken toch iets te optimistisch ingeschat te zijn. Zoon Martijn heeft het stouwen voor zijn rekening genomen en hij heeft alle gaatjes en hoek benut maar er bleef toch nog een klein restje over. Dat restje hebben we toen maar in de personenauto's gestopt en tijdelijk bij mijn schoonmoeder gestald.
 

Lege vrachtwagen	De hulptroepen	Een leeg huis	Volle vrachtwagen

Nadat de vrachtwagen vol was geladen zijn we de volgende dag naar Frankrijk gereden. Dat was een lange rit van bijna 12 uur want de vrachtwagen ging niet harder dan 90 km/uur en om de haverklap was de tank weer leeg. Het ding reed ongeveer 1 op 4,5 dus als de tank leeg begon te raken werd er naarstig gezocht naar een benzine pomp want met een reserve tank van ongeveer 10 liter, volgens het instructieboekje, was het wel zaak om hier goed op te letten. In Frankrijk stonden onze vrienden Karel en Gerda al te wachten om de vrachtwagen weer uit te laden. In twee uur tijd stonden alle spullen in huis (ingepakt en wel natuurlijk) en na een maaltijd die Gerda al voorbereid had maar waarbij ze het gehakt in de spaghettisaus vergeten was, zijn we onder de wol gekropen om de volgende dag weer op tijd naar Nederland te kunnen vertrekken. De maandag daarop moesten we nog even langs de notaris om de overdracht van het Nederlandse huis officieel af te ronden en Daarna kon het bruine leven eindelijk beginnen. Onze vriend Ton reed met ons mee om de spullen op te ruimen en het huis in te richten met alle meubels vanuit Nederland. We hebben hem in de stal allemaal stellingen in elkaar laten zetten, waar hij rustig de tijd voor nam. Daarnaast hebben we een tijdelijke boekenkast in elkaar gezet zodat onze bibliotheek ingericht kon worden.

vrachtwaggel uitruimen	Ton met stellingen	De boekenkast	De eerste aanzet tot groentetuin

Die eerste twee weken hebben we mooi weer gehad zodat Marry gelijk de tuin indook om een stukje groentetuin te creëren. Op de foto is ze bezig met haar eerste bedje. En met dat mooie weer is alles natuurlijk veel mooier zodat we kunnen zeggen dat we een heel mooie start beleefde van ons Frankrijk avontuur.

In de laatste week van Maart zijn we wat praktische zaken gaan regelen zoals de telefoonaansluiting, internet en het regelen van de ziektekostenverzekering.
De telefoon had wat voeten in de aarde omdat ons huis niet in het bestand van Orange (France Telecom) voorkwam en er dus volgens hun geen aansluiting in het huis zat. Ik wist ook het oude nummer van onze voorgangers niet dus dat was een probleempje. Nadat ik bezworen had dat er wel degelijk een snoertje naar ons huis liep en dat er ook een aansluitdoos in de kamer was aangebracht werd gezegd dat er 30 maart wel een monteur zou langskomen om de zaak in ogenschouw te nemen. U begrijpt het al die monteur kwam niet. De rest van de belevenissen met Orange kunt u lezen op de pagina van april.
De ziektekostenverzekering moest geregeld worden bij de CPAM. Met alle papieren (formulier E121 enz.) zijn we naar Decize getogen om daar vlot door een strenge dame geholpen te worden die snel constateerde dat ons dossier niet volledig was. Er miste een zogenaamd "justificatif de domicili" een soort bewijs waarmee aangetoond wordt dat je in Frankrijk woont. In Nederland zou je daarvoor naar de gemeente gaan om een uittreksel van het bevolkingsregister te vragen maar in Frankrijk is dat anders geregeld. Het bevolkingsregister is daarbij geprivatiseerd en is uitbesteed aan enkele instanties zoals de elektriciteit maatschapij EDF of het waterleidingbedrijf. Als je een factuur van één van deze instanties kan overleggen geldt dat als bewijs dat je in Frankrijk woont. (gekke lui die fransen). Het probleem was alleen dat alle facturen van deze firma's nog geadresseerd waren aan ons oude Nederlandse adres. Dus deze werden niet geaccepteerd. De eerstvolgende rekening van het EDF laat nog tot juli op zich wachten. Tot zolang kunnen we eigenlijk niet wachten. Op het gemeenthuis wilde men ook geen bewijsje afgeven dus zaten we even in een patstelling. Gelukkig wordt ook een factuur van de telefoon geaccepteerd en die hopen we binnenkort te krijgen. Dan gaan we maar weer naar die strenge mevrouw terug.

Dit wordt vervolgd.