09/01/10

Zomerklussen

De eerste dagen van juni zijn besteed het plaatsen van een eikenhouten deur in het gat in de muur dat we in mei gehakt hadden. Daarnaast zijn we bezig geweest met het afmaken van de gastenbadkamer want die moest eind juni klaar zijn om de eerste gasten te kunnen ontvangen. Ik had een goed uitziende maar toch goedkope douchecabine op de kop getikt om te plaatsen in onze gastenbadkamer. Helaas bleek hij zo goedkoop te zijn omdat de fabrikant had beknibbeld op het aantal te leveren onderdelen. Hoewel hij te koop stond als bouwpakket van een complete douchecabine misten we toch de doucheslang, de douchekop, de kraan, het afvoerputje, de sifon, alle bouten en moeren en ga zo maar door. Daar kom je pas achter als je alles uitgepakt hebt en dat betekent dat je alles ook weer in moet pakken om het terug te kunnen brengen naar de winkel die ook niet in de buurt ligt. Met andere woorden dat kost je weer een dag om het allemaal in orde te maken. Nu hebben we natuurlijk tijd zat, dus ik zal niet zo gauw zeggen "tijd is geld", maar vervelend is het wel. De montagehandleiding was ook niet alles. Uiteraard alleen in het Frans maar daar mag ik niet over klagen want dan had ik maar niet in Frankrijk moeten gaan wonen, maar hij blonk uit in onduidelijkheid. De handleiding ging er overduidelijk vanuit dat je tijdens de montage ten alle tijden om de douchecabine heen kon lopen en dat alle zijden toegankelijk waren. Dat is echter bij een hoekdouchecabine niet zo. Deze moet op een zeker moment in een hoek tegen twee wanden gemonteerd kunnen worden waardoor twee zijden niet meer bereikbaar zijn. U begrijpt het al dat gaf de nodige kopzorgen. Op de handleiding stond dat de cabine door ervaren knutselaars in één dagdeel gemonteerd en geplaatst kon worden maar bij ons duurde het twee dagen voordat we het eerste water, langs de bezwete lijven, door het afvoerputje konden laten lopen. Toen bleek dat we nog lekkage hadden ook omdat er ergens een randje siliconenkit vergeten was aan te brengen en omdat te kunnen repareren moest er een gipsen wandje opengebroken worden. Er zijn enkele krachttermen gevallen en daarna hebben we ons herpakt en hebben de boel maar hersteld.
Ik had in de schuur een dikke beukenhouten plank gevonden en die heb ik omgetoverd tot een wastafelcombinatie met een eikenhouten poot en essenhouten pen-in-gat verbindingen. Ik oogstte daar veel lof mee dus zoiets ga ik vaker doen want een ego moet af en toe gestreeld worden... toch?

Nieuwe eikenhouten deur	badkamer	douchecabine	lekkage!!!

Ook begon juni met het aanbrengen van grind op ons erf. Dat was twee dagen hard werken want eerst moest de ondergrond geschikt gemaakt worden en antiworteldoek aangebracht worden. We hadden daarvoor een mannetje geregeld die alles met goed materieel kon uitvoeren. John Beijk van La Borne Creuse had na harde onderhandelingen en talloze offertewijzigingen de Europese uitvraag gewonnen. Er moest +/-20m3 grind aangevoerd worden en ik had er erg tegenop gezien om dat zelf met de schep en kruiwagen over ons terrein te verspreiden want het betekent wel 17 kruiwagens per kuub en +/- 25 scheppen per kruiwagen oftewel 20 x 17 x 25 = 8500 scheppen grind. Als je dan nagaat dat je gemiddeld ongeveer 3 seconden over één schep doet dan sta je dus 7 uur onafgebroken te scheppen. Mijn arme rug!!! Dus John met zijn bulldozertje was een uitkomst. John heeft ook met zijn minikraantje een sleuf gegraven tussen het woonhuis via het atelier en de put naar de stal. Hierin hebben we een stroomkabel gelegd zodat onze ongeïsoleerde 230V leiding die door de lucht gaat vervangen kan worden door een nette grondkabel en we kunnen ook gelijk een elektrische aansluiting bij de put maken om de waterpomp te kunnen voeden. Na het storten en aanharken van het grind werd er een alleraardigst erf zichtbaar waar we met een koel glas chardonnay in de hand lekker van konden genieten.

Sleuven graven en kabel aanbrengen	John's bulldozertje	Even één van de twee bakjes grind dumpen	Het eindresultaat

Onze zoon Martijn was trouwens gekomen om ons een maand lang te helpen met verbouwen en dan moet je dus wel!! Dan kan je niet gaan liggen luieren op je nieuwe terras. Dat betekent dat er regelmatig materiaal aangevoerd moet worden om de hongerige werkhanden te kunnen voeden. Zo moesten we ook een keer balken en gipsplaten halen en dat doen we altijd met ons stokoude aanhangwagentje. Toen de gipsplaten en de rest van de aankopen erop lagen was duidelijk dat de wind enigszins was gaan liggen in één van de banden. De band stond bijna plat op de velg. Toch zijn we voorzichtig gaan rijden maar na enige kilometers veranderde het rammelende geluid wat de kar normaal altijd maakt in een ijzer-over-asfalt geluid. De rapen waren gaar, de band was lek gereden en we hadden natuurlijk geen reserveband voor het karretje. Nou is er voor elk probleem een oplossing want dan zetten we toch gewoon het reservewiel van de Citroen Picasso erop.... maar dan moet wel het spatbord van het karretje eraf want de band van mijn Picasso is bijna twee keer zo breed als die van de kar. Dus het spatbord slopen maar.....en daarna het wiel erop...Helaas de boutgaten kwamen niet overeen. In wiens nest nu gekropen. Nou zei Martijn ik heb in mijn Opel Combo ook een reservewiel en misschien passen daar de bouten wel van. Dus we hebben de aanhangwagen met lading en al even in de berm van de weg gezet en zijn dat reservewiel van Martijn gaan ophalen. En ja, deze boutgaten kwamen gelukkig wel overeen dus gauw het wiel gemonteerd en de aanhangwagen weer aangekoppeld. Maar rijden ho maar, dat wilde de kar niet meer. De velg van Martijn's reservewiel was anders geconstrueerd waardoor de velg tegen de wielophanging van de aanhangwagen vastliep. Het enige wat we toen nog konden bedenken was om het wiel andersom te monteren. Het zag er vreselijk stom uit met een wiel wat bijna een halve meter uitstak en veilig is anders, maar langzaam rijdend zijn we toch thuisgekomen en hadden we eindelijk onze materialen in huis om een tweede logeerkamer op zolder te maken. De balken waren nodig om een verdiepingsvloer te maken en de gipsplaten om de zolderkamer af te timmeren na het aanbrengen van dikke pakken isolatie natuurlijk.
Ook is in diezelfde zolderkamer in de kopgevel een raam gemaakt. Het was de eerste keer dat ik dat deed en ik vond het wel een beetje link. Het was een één steens muur die gemetseld was met een kalkmortel o.i.d. Het was in ieder geval zeer eenvoudig om de stenen los te krijgen maar dat betekent natuurlijk ook dat de muur gemakkelijk in elkaar kan storten als je de raamopening maakt. De gangbare methode is dat je de boel met één of twee stempels stabiliseert maar ik vond dat niet voldoende bij deze broze muur en daarbij was het fysiek onmogelijk om aan de buitenkant even een stempeltje neer te zetten. Martijn en ik hebben toen bedacht dat we eerst de eikenhouten latei zouden aanbrengen en dat we dat zouden doen in twee fasen. Eerst een latei aanbrengen aan de binnenzijde tot halverwege de muur en daarna aan de buitenzijde ook een latei aanbrengen tot halverwege de muur en daarna pas het gat uithakken en slijpen. Bij dat uithakken kwam ik nog een vreemd verschijnsel tegen. Precies in het midden van de muur kwam ik een meegemetselde stok tegen. Zo te zien liep hij over de gehele hoogte van top tot aan de voet van de muur. wat de functie van die stok is is me een raadsel. Ik heb er een vraag over gesteld op het deskundige forum  van wonen en leven in Frankrijk maar niemand had een plausibele verklaring voor het nut van deze stok. Ik hou het er maar op dat de stok uit bijgeloof redenen daarin is geplaatst. Om de bosgeesten gunstig te stemmen of zo. Maar wie het beter weet mag het zeggen.

verkeerd gemonteerd wiel	balklaag voor de zolderkamer	vloer erin	binnenlatei aangebracht
de raadselachtige stok in het midden van de muur	gat gehakt	raam geplaatst	buitenzijde van het raam

Ondertussen blijft Marry onverstoorbaar werken aan de verfraaiing van de tuin en wordt ook de groentetuin niet vergeten. We hebben al verschillende keren sla, bietjes, spinazie, bonen en paprika's uit eigen tuin gegeten. Daarnaast is er twee keer rode bessen-ijs en één keer aardbeienijs gemaakt met ingrediënten uit eigen tuin gemaakt. De opbrengst van de aardbeien valt een beetje tegen. We hopen daar volgend jaar meer van te krijgen. We gaan dan ook één bed helemaal met aardbeien beplanten. Marry zegt de hele tijd dat dit een proefjaar is en dat het volgend jaar allemaal groter en beter zal worden. We krijgen ieder keer ook groente aangeboden uit de tuin van Marc Dunet, onze buurman, en wat die presteert is bovenmenselijk courgettes van een halve meter groot terwijl bij ons pas kleine vruchtjes aan de plant zitten, sla die driemaal zo groot is als onze sla. We verdenken hem ervan dat hij heel veel kunstmest en onkruid verdelgers gebruikt want anders kan het niet.
Marry is ook op het kunstzinnige vlak nog actief geweest en heeft een schaap gekeramiekt, die nu rustig bij ons in het gras staat te grazen, en ze is aan het schilderen geweest. Een tulpen stilleven is er ontstaan dat een plekje heeft gekregen bij ons aan het hek want Marry vond die paaltjes zo lelijk.(grapje)
 

witte lelies bij Jacobine	erepreis "veronica'"	het schaap "Dolly"	kunst aan het hek

Het omzetten van de auto op een Frans kenteken is nog steeds niet gelukt, ik wacht nog steeds op de attestation van Citroën. Maar die zal toch wel komen binnenkort? niet dan ... wel dan... De Carte Vitale gaat sneller. De voorlopige inschrijving hebben we binnen en twee weken later kregen we de formulieren voor de echte carte vitale in huis. Deze hebben we snel ingevuld en weer opgestuurd en hopen op een een snelle afwikkeling. Maar we houden rekening met enige doorlooptijd i.v.m. vakanties e.d.