27/04/10

Als eerste slapen we natuurlijk uit.... daarna de kachel opporren, ontbijten, hout hakken en koffie drinken... ondertussen een beetje boekje lezen. Dan is het al gauw 11.00 uur en wil je zo langzamerhand wat boodschappen gaan doen of zo. Maar dat kan dan niet meer want de winkels gaan om 12.00 uur dicht tot 14.30 uur. Dus heb je weer een mooi excuus om op de bank een boekje te lezen en een beetje te lunchen totdat je dat winkelbezoek echt niet meer kan uitstellen en je jezelf de auto in sleept om dat avondeten te gaan halen. Als de boodschappen opgeruimd zijn kan er van een eerste glaasje wijn genoten gaan worden, want de vijf zit dan ondertussen al in de klok (16.20 uur) . Nog een beetje lezen, onderwijl natuurlijk wel de kachel aan de praat houden. Nog een glaasje wijn en dan wordt het natuurlijk alweer de hoogste tijd om het eten te gaan voorbereiden. Na het eten moet je er voor zorgen dat een ander de vaat even doet zodat je weer lekker onderuitgezakt op de bank met een bakkie koffie voor het grijpen weer een boekje kan lezen. Na enige tijd wordt er nog een Pastisje genomen en is het weer tijd om achter kaap kont te kruipen. En dan is de cirkel weer rond. Er wordt natuurlijk niet iedere dag boodschappen gedaan. De dan vrij beschikbare tijd kan benut worden om een wandeling te maken of om bijvoorbeeld een schaaltje te bakken. Maar dat gebeurd alles op vrijwillige basis natuurlijk. Hieronder nog een paar fotootjes van deze activiteiten.

In het begin van de week kwam een wat sjofel geklede man bij ons langs, die zich voorstelde als de eigenaar van het bos achter ons huis. Hij woonde zelf in het dorpje Semelay zo'n 10 km verderop en was nu aan het werk in het bos. Hij vroeg of hij zijn trekker bij ons in de hangar mocht parkeren zodat hij niet ieder keer die 10 km naar Semelay met de trekker hoefde af te leggen. Tja... je weet natuurlijk nooit wat je nog eens aan zo'n man kan hebben en het was maar voor een paar weken en wij zouden er toch niet meer zijn voor april  dus met een groots gebaar zei ik "pas de problème". De man straalde helemaal en zei dat hij hem dan deze week zou komen brengen. De dagen gingen voorbij en wat we ook zagen.... geen trekker. We dachten al dat we de man verkeerd begrepen hadden en zagen ineens bij buurman Mark in een schuur een andere trekker staan. Zou de man gedacht hebben dat die schuur ook van ons was? Hoe moest ik dat buurman Mark nu weer uit gaan leggen, in mijn slechte Frans, dat er iets verkeerd was gegaan. Het koude zweet stond alweer in mijn handen. Maar op de laatste dag van onze vakantie waren wij even een wandelingetje aan het maken en toen we terug kwamen stond er in onze hangar ineens een monster van een trekker en op de stoep stond een etiketloze fles met een kleurloze inhoud en een briefje erop met een bedankje. Toch wel benieuwd naar de inhoud van de fles de dop er maar eens vanaf gedraaid en een slokje genomen. Vuuuuuuurwater!!!!!!! Wat een sterk spul. Eindelijk kennis gemaakt met een zelfgestookte Eau de Vie.

Toch wel weer een leuke ervaring.

Wandeling door de bossen.	Wel even de GPS coördinaten noteren.	Hé een hekje dat niet op de kaart staat.	Naderhand de baggerschoenen schoonmaken.
Nog even de keramiekbakkersbijbel raadplegen.	Dan het vuur tot 1100 graden Celsius opstoken.	Daarna de hooikist in om na te garen.	En het eindresultaat.