











|
|
Januari 2009
Twee weken Frankrijk, heerlijk toch? Maar
als je al meer dan een jaar zit te wachten op de verkoop van het huis in Nederland om
voor goed te kunnen vertrekken naar Frankrijk is twee weekjes
natuurlijk hooguit een doekje voor het bloeden. We hopen nu dat dit
onze laatste vakantie is voordat we ons permanent kunnen gaan
vestigen in Frankrijk, maar niets is zeker, dat is zeker.
Derde kerstdag zijn we aangekomen en we konden
gelijk goed aan de bak. Het huis was vreselijk vuil. Overal lagen
dooie vliegen. En dat niet alleen, ook 5 dode muizen. Maar dat was
hun eigen schuld. In hun zoektocht naar etensresten waren ze de bus
rattengif tegengekomen. Die hebben ze open geknaagd en zich daarna
tegoed gedaan aan de inhoud. Er zat nog zeker een een halve kilo in
maar die was nu schoon op. We hebben de rest van de vakantie ook
geen muisje meer gezien, waarschijnlijk zijn ze in een omtrek van
1km om ons huis allemaal uitgeroeid.
Na het opstarten van de elektra en het water, wat het gelukkig
allemaal nog goed deed, eerst maar even de houtkachel opgestookt
want het was binnen 3 graden boven nul. Aan het eind van de avond
was het binnen al 14 graden en na nog een dag stoken begonnen we het
weer behaaglijk in ons huisje te vinden. Net als in Nederland was
het deze tijd lekker vriezend weer. De laagste temperatuur die ik
gemeten heb was 9,4 graden onder nul. Op een gegeven moment konden
we schaatsen op de etangs rond ons huis. En hoewel ik het 15 jaar
niet gedaan had heb ik het toch even geprobeerd. Ik kwam er weer
achter dat ik geen natuurtalent op de gladde ijzers was, maar goed,
ik heb toch geschaatst.
Oudejaarsavond zouden we vieren met onze twee
zonen en schoondochter, dus die kwamen 30 december aangereden.
Gelijk begonnen ze te zeuren over oliebollen. En omdat het bakken
van oliebollen blijkbaar mannenwerk is stond de familie-idioot op
oudjaarsdag in de schuur achter de vetpan en heeft toch een stuk of
vijftig van die vette happen geproduceerd.
Omdat ze in Frankrijk geen vuurwerk afsteken op oudejaarsavond had
Jeroen iets nieuws bedacht. Hij wilde een hete luchtballon naar de
hemel sturen. Na een avondje knutselen en enige prototypen later was
het klaar. Van een extra dunne vuilniszak, twee zeer dunne breekbare
houtjes, een aluminium cupje van een waxinelichtje met wat snippers
van een aanmaakblokje erin was een luchtwaardig object ontstaan. De
snippers van het aanmaakblokje werden aangestoken en de vuilniszak
vulde zich met warme lucht en zowaar ging de hele boel om even over
twaalven de lucht in onder groot gejuich van de aanwezigen.
|
|
Geknutseld moet er natuurlijk ook worden. Het
doel van deze vakantie was om de zolderkamer af te maken. daartoe
moesten de naden in de gipsplaten en de schroefgaatjes geplamuurd
worden. Daarna wat voorstrijk erop en daarna afgewerkt met
structuurverf. Tevens moest de laminaat vloer gelegd worden en moest de
elektra nog afgemaakt worden. En omdat we tijd over hadden hebben we het
restant hooi uit de stal verwijderd en de staldeuren vernieuwd zodat we
nu een heerlijke grote werkplaats hebben. Jeroen heeft ook nog een stalraampje
gerestaureerd en ik heb nog de andere twee rampjes gerepareerd.
Deuren en ramen zijn gemaakt met materiaal dat we op onze fermette
tussen de rommel vonden. Dat heeft ons dus geen cent gekost en het is
toch weer toonbaar geworden. Leuk is dat om zo te rommelen.
 |
 |
 |
 |
|
zolder
kamer |
hooi restanten |
de nieuwe deuren |
Die elektraklus gaf nog de meeste problemen. Om stroom
op de zolder te krijgen zijn er nieuwe leidingen getrokken vanaf de
meterkast naar de zolder kamer. Dat was geen probleem maar de boel
aansluiten op het bestaande meterbord was dat wel. Omdat we de nieuwe
groepenkast nog niet wilde installeren kozen we ervoor om het de
zolderverdieping voorlopig op de oude zekeringen aan te sluiten.
Hiervoor moest het oude bordje van de muur losgemaakt worden. De oude
bedradingzooi die we daar tegen kwamen was, om het met een eufemisme te
zeggen, een beetje een warboel, met overal kroonsteentjes e.d. Een
geelgroene aarde draad was met het loshalen van het meterbord al gelijk
losgeschoten en omdat het een "trifasé" installatie betreft was het niet
één twee drie duidelijk hoe alles nu geschakeld was. Na wat metingen
hebben we de boel aangesloten zo goed en zo kwaad als het ging. Die
aarde draad was zo kort dat we die niet aangesloten kregen zonder de
draad te verlengen. We dachten dat doen we straks wel, eerst even kijken
of alles werkt. Martijn ging boven kijken en ik zette beneden de
hoofdschakelaar aan en ja hoor er was licht op de zolderverdieping,
totdat Martijn het elektrische kacheltje, wat ook op de bovenverdieping
stond, uitzette. Een TL buis in de schuur ging vreselijk brommen en gaf
ineens geen licht meer alleen de uiteinden stonden roodgloeiend "UIT
...UIT" schreeuwde Martijn van boven naar beneden. Ik
wilde de hoofdschakelaar uit doen maar dat hoefde al niet meer, die ging
er op eigen houtje al uit. Ik ren hoofdschuddend naar Martijn. Dit is
niet goed, dit klopt niet!! Het lijkt wel of we ergens 380V op hebben
gekregen, maar in eerste instantie werkte het wel zegt Martijn
bedremmeld.
De boel nogmaals losgehaald en bekeken, we konden toch echt geen fout
ontdekken. We besloten om alle elektrische apparatuur los te koppelen en
daarnaast de drie hoofdzekeringen eruit te halen en dan maar eens te
gaan meten. Een meetpen op de nul en een meetpen op één van de fasen
en... Ja netjes 236 Volt ook de andere fases even gemeten en niets geks
gevonden. Hoe kan dat dan? De drie hoofdzekeringen teruggeplaatst en
eens gemeten op een stopcontact (ja, ja WC doos, ik weet het wel!!!) . Hé... 125 Volt op het
stopcontact... een ander stopcontact... ook zo'n rare spanning. Opeens
gilt Marry vanaf de bank "Rooooook...".
Vanuit de satellietontvanger steeg een prachtige witte rookpluim op.
"SHIT, SHIT, SHIT m'n decoder naar de ratsemedee", schoot er door mijn
hoofd nadat ik de hoofdschakelaar weer uitgeramd had. Waren we de
satellietontvanger vergeten los te koppelen.
Dit alles tastte natuurlijk wel mijn technische eergevoel aan. Kon ik,
als professor dr. ir. Kwast, zo'n eenvoudige huisinstallatie niet de
baas? Dan eerst maar eens even op papier de installatie op het meterbord
uittekenen. Hé, dat is vreemd, we hebben geen nul naar de installatie
lopen, alleen die drie fasen en een aarde was te herkennen. Na nog eens
kijken blijkt die losgeschoten geel-groene aarde draad helemaal niet de
aarde te zijn maar de nul van de gehele installatie. Toen het eenmaal
duidelijk was was het zaakje snel geregeld. Dat het in eerste instantie
wel werkte was puur mazzel omdat blijkbaar de belasting over de drie
fasen redelijk gelijkmatig verdeeld was totdat Martijn die elektrische
kachel loskoppelde waardoor er op die fase ineens veel meer spanning
kwam te staan.
Hieruit blijkt wel dat een consequent de juiste draadkleur gebruiken in
een installatie toch wel beter is dan maar wat aanklooien. Bedankt
vorige eigenaar!!
Maar het hele gedoe heeft me wel een TL buis, een oude magnetron (na
later bleek) en een satellietontvanger gekost. Of toch niet... De
satellietontvanger heb ik 's avonds eens even open geschroefd en
geconstateerd dat alles er nog goed uitzag alleen de grote elco in het
voedingscircuit had het wat moeilijk gehad die heeft even staan gassen.
Ik waagde het erop en sloot hem weer aan en wonder boven wonder bleek
hij nog te functioneren. We hebben trouwens
bijna brand gehad. De asla van de houtkachel moet eens in de week
geleegd worden dus we hadden de kachel op een nacht uit laten gaan om
hem de volgende dag leeg te kunnen halen. Ik was daar lekker mee bezig
en had de stofzuiger er bij gepakt om de gemorste as gelijk weg te
kunnen zuigen. Dit was echter een grote fout. Er bleek nog een klein
beetje vuur tussen de as te zitten die ik opzoog en onder de geweldige
overmaat aan lucht die de stofzuiger door de zak heen blaast kreeg dat
stukje vuur kans om weer tot volle wasdom te komen. Er kwamen bijna
direct rookwolken uit de stofzuiger. Zo gauw als ik kon droeg ik de
stofzuiger naar buiten om de stofzak te kunnen verwijderen. De stofzak
is helemaal uitgebrand maar de stofzuiger heeft verder geen schade
opgelopen. Weer wat geleerd! Voor de rest van de
tijd hebben we nog ongeveer 500 bollen in de tuin gepoot toen het nog
niet vroor en Marry heeft nog stokpop gemaakt die nu in de tuin staat te
pronken. Met de al aanwezige kip het begin van een uitgebreide collectie
keramiek in de beeldentuin.
In de etangs rond om ons heen komen veel beverratten voor. Een beest ter
grote van een flinke poes die alleen plantaardig voedsel tot zich neemt
en met twee enorme gele voortanden aan bomen knaagt. Normaal zie je ze
alleen 's avonds maar nu scharrelde er eentje overdag rond die ik mooi
op de foto kon zetten.
 |
 |
| Nieuwe stokpop |
Beverrat |
|