|
|
     
|
Na de eerste bezichtiging met de eigenaar en een tweede bezichtiging
zonder eigenaar zijn we gevallen voor het huis. Een belangrijk punt was
daarbij de ligging die in onze ogen perfect is. Met een prachtig
uitzicht zoals hierboven te zien is. En na nog enige tijd wikken en wegen besloten we om het huis te kopen. Maar dan moest wel
eerst ons huis in Panneçot verkocht worden om de benodigde pecunia te
kunnen ophoesten. En hoeveel brengt dan zo'n gerenoveerde
arbeiderswoning op? Wij hebben gemerkt dat de huizenprijzen ondertussen
fors waren gestegen en hadden eigenlijk geen idee wat we moesten vragen.
Onderzoek op allerlei makelaarsite's bracht ons niet veel verder want de
prijzen lopen vreselijk uiteen, een enorme kale schuur voor een dikke
ton, opknappertjes van 60.000 euro tot ver boven de ton, het kon
alle kanten op. We hebben ons toen maar laten leiden door het gegeven
dat er een minimale opbrengst nodig was om het nieuwe huis te kunnen
aanschaffen en ons gezonde verstand. Het huis in Panneçot hebben we
op Immogo gezet en binnen enkele dagen kwamen de eerste reacties al
binnen. In totaal hebben we +/- 30 reacties gehad en 3 potentiële kopers
hebben het huis bezichtigd waarbij de derde meteen een bod uitbracht ter
hoogte van de vraagprijs. Binnen 3 weken na plaatsing van de advertentie
was de verkoop eigenlijk al beklonken. We hebben ons regelmatig
afgevraagd of we de vraagprijs eigenlijk niet te laag hebben gesteld
maar dan hadden we misschien langer moeten wachten.
De nieuwe kopers moesten alleen nog wel even hun financiën regelen, de notaris werd ingeschakeld, ik had een bemiddelingsbureau in de hand genomen dus die ging aan het werk, onderzoeken aan het huis moesten gestart worden. het huis moest nog door de bank getaxeerd worden enz. Je begrijpt, daar gaat wel enige tijd overheen en ondertussen wilde ik nog geen bod uitbrengen op het nieuwe huis zolang we geen zekerheid hadden over de goede afloop van de deal met Panneçot. Marry heeft vreselijk in de rats gezeten dat ons mooie nieuwe pandje nog onze neus voorbij zou gaan omdat iemand anders een bod zou uitbrengen. Ze kreeg helemaal de zenuwen toen ik de oude eigenaar nog ging mailen dat we interesse hadden maar dat we nog geen bod uit konden brengen, in verband met de niet zo snelle voortgang in ons verkoopproces waarbij ik vermeldde dat ik het kon begrijpen als hij ondertussen een bod van een ander zou accepteren. Toch is alles goed gekomen. De taxateur meldde dat Panneçot meer waard was dan wij als vraagprijs hadden staan, dus de koper was in zijn nopjes en ik iets minder maar aan de andere kant ook wel blij dat de zaak daardoor rond kwam. Toen startte we het koopproces en dat liep eigenlijk van een leien dakje zodat we op 28 april 2007 bij Notaris Papot in Fours aan tafel zaten om de acte authentique te tekenen. Die notaris Papot is trouwens een geval apart. Een zeer ongeïnteresseerde man die onderuit gezakt aan zijn bureau zijn secretaresse afblafte dat er een fout op een bepaalde pagina stond. Waarbij de secretaresse schielijk verdween en even later zeer onderdanig terugkwam met de verbeterde papieren. Zo'n werkrelatie heb ik nou ook altijd geambieerd. En toen brak het grote moment aan, Marry kreeg de sleutel en we mochten ons nieuwe stulpje betreden. Hieronder ziet een kleine impressie wat we te zien kregen. |
|||
|
|
|
|
|
|
| De sleutel | Het aanzicht | De achterzijde | Het atelier | |
|
|
|
|
|
|
| De stallen |
De stal voorzijde |
Aanzicht nogmaals |
Uitzicht |
|
Deze site is voor het laatst bijgewerkt op 08 december 2010
