10/01/10

Fijne feestdagen

December, feestmaand natuurlijk! Maar voordat wij aan het feesten konden beginnen hebben we een aantal ontluisterende evaringen gehad.
Eerst viel de rekening van de autogarage puur tegen. In plaats van het verwachtte bedrag was de rekening bijna het dubbele. Ik vroeg me zelfs af of de garage me niet opgelicht had. Na het uitpluizen van de rekening en het hier en daar navragen bleek het één en ander toch wel te kloppen. Alleen hadden we twee nieuwe voorbanden die blijkbaar met een gouden biesje waren afgezet. Dus dat weten we voor de volgende keer... geen banden meer bestellen bij een officiële Citroen dealer.

Op 4 december viel de eerste sneeuw. We ontwaakten in een prachtige witte wereld, maar wat een sof... na 3 uur was het al weer tot pap vergaan. Ik had amper de tijd om er een fotootje van te maken. Verderop in de maand werd dat natuurlijk wel goed gemaakt met een lekker pak sneeuw maar de teleurstelling op 4 december was er natuurlijk niet minder om.

Een derde tegenvaller was de aanwezige kennis over Sinterklaas onder de Fransen. Deze essentiële kennis is namelijk geheel afwezig. De naam kenden ze nog wel maar ze wisten niets van de gard en de zak. En van Pierre Noir hadden ze helemaal nog nooit gehoord. Ze weten zelfs niet eens dat de Goed-Heilig-Man uit Spanje komt en per boot naar Nederland vaart. Je zou zeggen dat Sint altijd langs of door Frankrijk vaart maar ze hebben hem nog nooit gezien. Ook het Journal du Centre, het regionale dagblad, maakt er geen woorden aan vuil. Zo blijft het Franse volk natuurlijk verstoken van deze essentiële informatie. Misschien zit de franse regering er zelf wel achter om het volk dom te houden omdat Sinterklaas geen franse vinding is!!
Er dient hier dus nog een hoop zendingswerk verricht te worden en ondertussen pleit ik voor een parlementaire enquête.
We kwamen deze omissie op het spoor via onze Franse les waar onze leraar schaamteloos te kennen gaf niets van Sinterklaas te weten..... een leraar notabene, mensen die we toch onze jeugd toevertrouwen om hen de beginselen van onze westerse cultuur bij te brengen. In Frankrijk is er wel een slap aftreksel van de Kerstman waar ze heilig in geloven de zogenaamde Père Noël. Dit farce figuur opereert alleen, dus zonder zwarte pieten, en hij moet dus zelf door de schoorsteen klimmen, want dat doet 'ie dan weer wel. Maar het is gewoon een witte man die blijkbaar niet zwart wordt door het afdalen in schoorstenen, wat toch niet erg logisch is. En er zijn er een heleboel van (hulp Père Noëls) want in de dagen voor kerst zie je ze bij heel veel huizen aan de dakgoot hangen of via de regenpijp omhoogklimmen.

Een volgende negatieve ervaring waren de kerstmarkten. Eerst de kerstmarkt van Carla Schagen. Toen wij, door de zeikstralende regen op een zeer natte zondag, naar Carla d'r stekkie in Grury waren gezwommen bleek deze kerstmarkt er niet te zijn. Dus wij dropen onverrichte zaken weer af. Later hoorden we dat deze kerstmarkt in een café-restaurant in Cressy sur Somme is gehouden. Daarna was er een kerstmarkt in Luzy, tenminste dat had Marry in de krant gelezen. Wij daar naar toe, nou dat was niet veel soeps. Een paar standjes verspreid over het centrum. Als klap op de vuurpijl hadden we dan nog de groots aangekondigde kerstmarkt in Fours. Nou....droevigheid ten top... de kneuterigheid droop er van af. Volgens de aankondigingborden was het de zevende keer dat deze kerstmarkt werd gehouden en ditmaal zou het de grootste worden. Ik heb meelij met de mensen die de voorgaande jaren deze kerstmarkt hebben bezocht.

De laatste tegenvaller was het kerstconcert waar we naar toe zijn geweest. Een plaatselijk amateurkoor zou acte de présence geven. Ik begrijp dan ook wel dat je geen Nederlands-Kamer-Koor kwaliteit hoeft te verwachten. Maar hier waande we ons terug in de tijd bij een uitvoering van het Reigersdaal koor. (voor  de mensen die dat niet weten: Reigersdaal is Marry's laatste werkgever en is een instelling voor mensen met een verstandelijke beperking). Soms tenenkrommende uitvoeringen van meer of minder bekende liederen werden ten gehore gebracht door een groep boeren. En dan bedoel ik met "boeren" niet de eerzame beroepsgroep die het prachtige agrarische beroep uitoefenen.
Na de pauze was er een gospelgroep geprogrammeerd. Maar deze groep dacht dat het gebrek aan kwaliteit door een enorme bak herrie uit de luidsprekers wel gecamoufleerd zou worden. Maar nee, dus!!!
Het vreemde was wel dat alle fransen in de zaal het blijkbaar allemaal prachtig vonden. Ze zijn waarschijnlijk niet zo veel gewend zo midden op het platte land maar Marry en ik waren alleen maar blij dat we eindelijk met piepende oren, konden opstappen en weer van de rust op onze boerderij konden gaan genieten (Ouwe zakken worden we hé?)

De eerste sneeuw	Père Noël	Gospelkoor

En dan het weer. De maand december bracht ons niet alleen de genoemde negatieve ervaringen maar ook kou en sneeuw. De koudste nacht was -12°C en dat betekent dat de kacheltjes hard moesten branden. In de nieuwe slaapkamer hangt een elektrische radiatorkachel van 900 Watt. Bij -12°C wordt het in de slaapkamer dan 10°C boven nul en dat is best fris. Dit wordt veroorzaakt omdat het vermogen van de radiator is uitgerekend voor de situatie dat de naastliggende badkamer ook verwarmd wordt maar op dit moment is die badkamer nog een ruimte bestaande uit vier muren zonder dak die dus ook -12°C is. De opening naar de badkamer is dan wel dicht gemaakt met een zeil een een stuk piepschuim van 10 cm dik maar er komt toch redelijk wat ijzingwekkend koude tocht doorheen. En de muur naar die badkamer toe is dus verder ongeïsoleerd. U begrijpt, Marry en ik liggen dus extra dicht "lepeltje-lepeltje" tegen elkaar aan wat op zich wel gezellig is, dat kan ik iedereen aanraden. 

In de woonkamer wordt de boel warm gehouden door de houtkachel en die wordt flink opgestookt. We zitten regelmatig met een luchttemperatuur van 23 graden en hebben het dan toch niet echt behaaglijk. In de woonkamer zijn de muren en vloer nog ongeïsoleerd en de ramen zijn nog van enkel glas dus er heerst daar een partij koudestraling van heb ik jou daar.
Maar sneeuw en ijs leveren natuurlijk ook mooie plaatjes op zoals de onderstaande panorama foto laat zien.

Na sneeuw en ijs komen dooi en nattigheid en omdat het dooien gelijk met zeer hoge temperaturen gepaard ging hadden de riviertjes moeite om al het dooiwater te verwerken. De Alène is een rivier die een kilometer van ons huis loopt heeft alle uiterwaarden nodig. Ons eigen meer is ook buiten zijn oevers getreden getuige de foto.

We hebben trouwens zo langzamerhand een nijpend tekort aan brandhout. We betrekken ons brandhout bij onze buurman Bernhard en van de zomer had ik een flinke order van 8 stère (een stère is ongeveer een kuub los gestort hout) bij hem geplaatst die afgeleverd moest worden voor de winter. Zoals ik al eens verteld heb (Zie augustus 2008) is hij gewoon in loondienst bij een boer maar schnabbelt er wat bij als houthandelaar. Alleen loopt Bernhard nu al een tijdje in de ziektewet met een blessure aan zijn knie en omdat hij bang is voor inspectie durft hij nu ook niet aan zijn houtvoorraad te werken met andere woorden wij krijgen geen hout zolang hij in de ziektewet loopt. Dus ik ben maar aan het interen op onze eigen houtvoorraad. Ik heb nog een heleboel oude eikenhouten palen liggen die als afrasteringpaaltjes gebruikt werden en daarvan heb ik maar een kuubje tot kachelformaat gezaagd. Dit kan ik nog wel een keer of twee doen maar dan ben ik er toch doorheen. En de laatste week voor kerst was het net als in Nederland bitter koud, dus ik hoop dat Bernhard's knie snel zal genezen want anders ben ik genoodzaakt om een andere houtleverancier te zoeken. Hij verwacht in het nieuwe jaar weer aan het werk te kunnen. Maar als dat onverhoopt niet lukt heeft hij beloofd om in ieder geval een deel te leveren.

Het restje brandhout, nog voor +/- 1,5 week (31-12)	Nog een kleine voorraad palen	Het meer buiten zijn oevers

Bouwen

De afgelopen maand december is er van bouwen weinig terecht gekomen. Tussen Kerst en oud-en-nieuw zaten we in Nederland dus toen kon er niet gebouwd worden en gedurende de tweede en derde week van december zat ik in het vorstverlet. De enige bouwactiviteiten zijn dus in het begin van de maand geweest en bestonden uit slechts twee dingen. Ik heb de dakpanelen voor de nieuwe badkamer in de werkplaats in elkaar gesleuteld en ik heb het oude dak van de badkamer gesloopt. De dakpannen die nog goed waren heb ik uiteraard bewaard en het houtwerk tot brandhout verwerkt.

De dakpanelen worden met 20cm glaswol gevuld.	Een voorraad dakpanelen	Ontmanteld dak