|
De gemeente Cercy-la-Tour, ligt in
het zuiden van het departement Nièvre. Hoewel het niet de hoofdplaats is
van het kanton is Cercy-la-Tour wel de belangrijkste met een bevolking
van bijna 2100 inwoners (laatste volkstelling 2006).
De oude stad, gelegen op een rots, op 201 meter hoogte, domineert de
valleien van de Aron, de Alène, de Canne en het Canal du Nivernais.
De Avenue Louis Coudant, een lange en rechte doorgaande weg verbindt dit
oudste deel met het latere nieuwere deel waar ook het station is
gevestigd.
Cercy la Tour was de woonplaats van schilder Hector Hanoteau (1823-1890)
die een school voor de schilderkunst heeft gesticht in Briet (gemeente
Cercy-la-tour). Deze kunstenaar, wereldwijd bekend, was ook burgemeester
van Cercy.
Geschiedenis
De vroegste sporen van beschavingen in Cercy-la-Tour
dateren uit de periode Paleolithicum, (-250.000 jaar vuursteen gevonden
in Champlevois) en Neolithicum. (-6000 tot -4.000 jaar, vuursteen
gevonden in het dorp).
De Gallo-Romeinse tijd heeft ook een aantal sporen achtergelaten in
Cercy. (wegen, fort, munten).
Cercy was in deze periode een Oppidum "CERCIACUM"
Later, in de middeleeuwen ontstond een bolwerk, met een 820 meter lange
muur waar 4 poorten in waren:
* La port d’Aron, die was boven
aan de straat Aron, waar tegenwoordig de trappen zijn.
* La port de Coulonges, die was tegenover de rue Pasteur.
* La porte de Bourgogne, die was gebouwd op de kruising van rue
Louis Albert Morlon en rue des Vignes.
* La porte de Paris, die stond op het kruispunt van de Rue de
Bourgogne met de rue Saint Vallier.
De Kerk
 De parochiekerk van Cercy-la-Tour staat onder het
beschermheerschap van de heilige Petrus. Hoewel we het tijdstip van de
bouw niet exact kennen, kan de kerk worden ingedeeld bij de oudst
bekende kerken van het departement Nièvre, en moeten we terug naar het
einde van de elfde eeuw (circa 1080). Tijdens de Honderdjarige Oorlog,
werd de kerk beschadigd door de strijd tussen Fransen en Engelsen. Een
bende van hugenoten branden het heiligdom in 1582 geheel af. Tijdens de
Revolutie, is de kerk gebruikt als vergaderruimte, en vervolgens als
opslagplaats voor voedsel.
De kerk is in Romaanse stijl gebouwd, en omvat een schip, een transept
en een apsis, geflankeerd door twee kapellen. Oorspronkelijk bestaat de
hoofdingang uit een halfronde archivolt versierd met houtsnijwerk, zij
werd weer hersteld in gebroken boogvorm in de 16e eeuw. Binnen zie je
boven de voordeur, een veelkleurig houten beeld, daterend uit de 18e
eeuw, die Saint-Hilaire de Poitiers voorstelt. Onder de stenen platen in het schip liggen talloze mensen uit de stad Cercy, overleden voor
1776. Belangrijke mensen hadden voor die tijd het recht om begraven te worden in de kerk.
Momenteel heeft de kerk 3 klokken:
de kleinste weegt 245 kg en heet Marie Desiree;
de middelste weegt 441 kg en heet Bertha;
de grootste weegt 874 kg en is genaamd Louise.
De drie klokken werden 12 augustus
1888 ingezegend |
