09/01/10

Vakantietijd

Augustus is de maand dat een groot deel van Frankrijk plat ligt. Als je denkt iets voor elkaar te krijgen met de autoriteiten in deze maand moet ik je teleur stellen. Einde van de maand begint er weer wat schot in te komen maar de laatste weken van juli en begin augustus is het voor een ambitieuze Nederlander afzien omdat je niets voor elkaar krijgt. De winkels zijn wel open maar Brico-depot bijvoorbeeld wordt niet of bijna niet bevoorraad. Dat betekent dat er aan het einde van augustus nogal wat "nee" verkocht moet worden en de schappen behoorlijk leeg worden. Met dit in het achterhoofd is het bouwproject op een wat lager pitje gezet en hebben we ook fijn vakantie gehouden. Zo zijn we op bezoek geweest op de keramiek markt van Carla Schagen en hebben we een bezoekje gebracht aan het plaatsje St. Amand-en-Puisaye. Dit plaatsje is bekend om zijn vele keramisten. Vanouds was dit dorpje al een centrum van de pottenbakkerij en daar zijn de sporen dan ook nog van terug te vinden. Zo is er nog een oude pottenbakkersoven te bezoeken. Deze oven deed dienst voor de gehele dorp en iedereen kon daar, tegen betaling uiteraard, zijn te bakken potten inleveren en dan werd alles in één keer gebakken. Dit heeft gefunctioneerd tot ongeveer 1950, toen werden de elektrische ovens gemeengoed en was de oude houtgestookte oven onrendabel geworden.
Een Franse stichting tot instandhouding van het pottenbakkers erfgoed heeft in 2003 deze oven nog een keer laten branden. De oven werd daarvoor gevuld met ongeveer 2500 te bakken producten en het opstoken van de oven kon daarna beginnen. Zie het eerste plaatje van de opbouw van de oven. Eerst werd de temperatuur heel langzaan opgevoerd tot een 250 graden om langzaam het water uit de klei te verdrijven en de temperatuur langzaam op te bouwen. Deze fase duurde 10 dagen daarna werd het zogenaamde "kleine" vuur opgestookt met behulp van grote blokken langzaam brandend eikenhout. Deze fase heeft drie dagen geduurd en de oven was daarna ongeveer 1000°C. Daarna werd het "grote" vuur aangelegd met behulp van klein hout en takkenbossen welke ook 3 dagen gebrand heeft. Een eindtemperatuur van 1320°C werd bereikt. Dit alles wel te koste van 120m³ hout. Een hoeveelheid hout waarmee een gemiddeld niet geïsoleerd huis in Frankrijk ongeveer 10 jaar verwarmd kan worden. Na 16 dagen stoken heeft men de vuurplaats en de schoorsteen goed afgesloten met de bedoeling om de boel langzaam af te laten koelen. Het heeft 4 weken geduurd voordat het zover was dat de oven leeg gehaald kon worden. Er is een video film van gemaakt waarvan hier een stukje te zien is.
Al dit keramiek geweld was natuurlijk "spekkie naar het bekkie" voor Marry. Maar ook ik heb genoten van de techniek erachter.

Opbouw van de oven	De buitenkant van de oven	Inwendige van de oven (nu als opslagplaats gebruikt)	Het "grote" vuur

In hetzelfde dorp werd ook een expositie gehouden door enkele keramiek kunstenaars. In onderstaande foto's een kleine impressie van wat daar te zien was.

Onderweg naar een andere festiviteit heb ik nog een paar foto's genomen van de bekende fotogenieke strorollen en ook van onze poesjes

Wat gebeurd er rond het huis allemaal. Tja, wat de groentetuin betreft is er een beetje een stilte. De boontjes zijn op, de sla ook. We hebben nog een paar bietjes en worteltjes voor de winter. Marry moet nog eens bekijken wat ze in de herfst nog kan telen. Maar wat de tomaten betreft, die kunnen we niet bij eten. Vele grote rode tomaten hangen aan de planten. We eten tomatensoep, spaghetti met tomatensaus en veel tomatensla. Er zijn ook al tomaten ingevroren, maar er blijven nog vele rode tomaten aan de planten hangen.

Hetzelfde geldt voor alle vruchtbomen. Het is een bijzonder goed vruchtjaar. Het gevolg daarvan is dat iedereen die langskomt emmers pruimen, appels, morellen en weet ik niet al meeneemt. We zijn dus van alles aan het bedenken om er wat mee te doen, want weggooien is natuurlijk zonde. Het meeste belandt in de vriezer, die dan ook op springen staat.
Zelf hebben we een appelboom naast ons erf staan, waar hele kolonies bijen omheen zweven en waar de auto’s over de appels heen rijden. Verschillende keren heb ik de appels bijeen geraapt en verdeelt tussen de composthoop en de pan, maar ook hier geldt, er is niet tegenop te werken. Bovendien heeft Marry al een pan verspeeld omdat ze appels op het vuur had staan en verder vergeten was. Ik rook ineens iets branderigs maar toen was het zowel voor de appels en voor de pan te laat.
Ook hebben wij in de omgeving vele en vele bramenstruiken die nu boordevol bramen hangen en we zijn nog van plan die te plukken hoewel we er ook toe neigen om die dingen maar te laten hangen.

Marry heeft een project, genaamd  de achterste border, waar vroeger alleen maar bramen stonden, die weggehaald zijn. Toen is er iemand geweest die de bodem een beetje van wortels en stenen heeft ontdaan, maar niet van een hele harde gele klei-laag. Marry's project is nu om hiervan een schitterende border te maken. Dus ze is met stukjes en beetjes de klei-laag aan het uitspitten en met stekjes en gevonden of gekregen planten het stuk te beplanten. Dit is wat je noemt een meerjaren project. Verder is er nog een ander tuinproject, achter het huis, waar ook allemaal bramen en ook heel veel Hedera staat/stond. De laatste week van augustus waren Trudie en Wieger bij ons en hebben met dat project ook een stuk verder geholpen. Jammer dat het de laatste dag regende, toen lag het werk weer stil.

Bramen in overvloed	Wilde appels	Tomaten eten tot ze je de oren uit komen	Amandel- of perzikkenboom
Nieuwe border	eerst werken.....	......dan pas eten	Nog even wat scoren op de markt

En ik ben ondertussen gestaag doorgegaan met het werk in wat we noemen het achterhuis. Wat ik er allemaal aan het doen ben, Marry heeft in ieder geval geen idee, het ziet er wel indrukwekkend uit. Het zal wel heel mooi worden, denkt ze. Het gaat om de toekomstige slaapkamer, hal, wc en badkamer. De tussendeur zit dicht dus Marry merkt er verder niets van. De vloer in de toekomstige slaapkamer is klaar en er is een doorgang gehakt naar de te aan te leggen badkamer......badkamer? Ja, aan te leggen badkamer. dat weten de oplettende lezertjes nog niet maar de bouwplannen zijn gewijzigd. In 2007 gingen we er bij de bouwplannen nog van uit dat we achter het huis een uitbouw zouden creëren om daar een badkamer in te maken. Terwijl er naast de nieuwe slaapkamer nog een "varkensstalletje" ongebruikt stond te wezen. Toen de bouwkosten uit de hand dreigden te lopen is er een brede herwaardering over gehele bouwproces uitgevoerd en is geconstateerd dat het dom is om een nieuw stuk aan het huis te bouwen terwijl er nog ongebruikte ruimtes voorradig zijn. Dus onze toekomstige badkamer is daarom in de varkensstal geprojecteerd. Dit scheelde een hoop euri's en een hoop werk. Het was een beetje dom dat we er niet eerder opgekomen zijn.

Gelukkig ontwaakten de mensen bij Citroen in Parijs ook eindelijk uit hun zomerslaap en kregen we ineens onze "attestation" door de brievenbus. Nu konden we eindelijk naar de Préfecture om ons Franse kenteken aan te vragen. Dat ging eigenlijk allemaal van een leien dakje en we rijden dus nu op z'n Frans.

Is de koffie al klaar?	Slaapkamer i.o.	Doorgang naar toekomstige badkamer	Frans kenteken