04/12/09

het frame in opbouw	illegaal Velux raam	Isoleren maar meneertje!	Gipsplaten ertegen

Marry had ondertussen in de gaten gekregen hoe ze haar snor kon drukken. Na twee dagen in de tuin gewerkt te hebben begon ze te klagen dat ze zo'n rugpijn had. En toen ze die smoes niet langer kon volhouden brak ze haar pols. Daarna heeft ze de resterende vakantietijd vanuit een tuinstoel meegemaakt waarbij ze aan de lopende band orders uitdeelde aan mij en Martijn. We hebben heel wat kopjes koffie, glaasjes wijn e.d. aangedragen en de afwas en de was moeten doen en het ontbijt verzorgen, de lunch klaar maken, het avondeten verzorgen, stof gezogen enz. En dan verwachtte ze natuurlijk ook dat het werk aan het huis normaal doorging. Iedere avond werd er inspectie uitgevoerd en als we achter lagen op het schema werd er even flink op ons ingepraat. Vakantie? Slavenarbeid was het. Maar we waren wel weer een ervaring rijker. We weten nu hoe het er in een Frans ziekenhuis aan toe gaat. Marry stond op een vrijdagavond een paar sinaasappelkistjes in elkaar te trappen om er brandhoutjes van te maken waarbij ze zich verstapte. Ze viel achterover en onwillekeurig probeerde ze natuurlijk de val op te vangen met haar armen. We zagen gelijk dat het niet goed zat met die pols ook omdat het verrekte pijn deed volgens Marry. Dus gingen we op zoek naar een dokter. Volgens de buurvrouw Madeleine, de vrouw van Marc, was er in Fours, de dichtsbijzijnde plaats, wel een dokterspost maar die zou op vrijdagavond wel niet bemand zijn. Zij zou wel even bellen en inderdaad daar was niemand. Madeleine zei dat we het beste direct naar de eerste hulp van het ziekenhuis in Decize konden gaan. De bijna 19 jarige dochter Nathalie bood aan om ons te vergezellen. Die hulp nam ik maar wat graag aan. In het ziekenhuis aangekomen werd geconstateerd dat er een operatie nodig was om de gecompliceerde breuk te herstellen. De operatie is zaterdagochtend gebeurd en Marry moest tot maandag in het ziekenhuis verblijven. Er waren wel wat taalproblemen maar we zijn er toch allemaal uitgekomen hoewel we van de medische zijde geen hulp met onze taal hoefde te verwachten. Er was één arts op de eerste hulp die de moeilijke medische termen die we af en toe niet begrepen nog naar het Engels trachtte te vertalen maar de rest van de medische staf vond dat als je ziek werd in Frankrijk dan ook alles maar moesten begrijpen in het Frans. Wat ons ook tegenviel in het franse ziekenhuis was het eten. Hoewel je geen gesprek met een fransman kan houden of het gaat wel over eten dus je denk dat dat belangrijk voor ze is. Maar in dat ziekenhuis bakten ze er niet veel van. Niet alleen de kwaliteit was pover maar ook de aandacht voor de noden van de patiënt was beneden de maat. Een yoghurt bekertje met een te grote lepel die er niet in past een broodje met een kuipje jam die Marry met die ene bruikbare hand zonder hulp echt niet kon snijden en/of smeren. Een abrikoos die je maar naar binnen moest zien te werken enz.
Nathalie was trouwens de zondag daarop jarig dus die hebben we maar een cadeautje gegeven voor haar hulp en natuurlijk ook voor haar verjaardag.

Jeroen en Nienke zijn ook nog langs geweest en Nienke vond dat we nog wel een bankje konden gebruiken in de tuin. Van allerlei voorhanden zijnde eikenhouten planken en balkjes heeft ze samen met Jeroen een bank en een bijzettafeltje gemaakt. En we moeten zeggen, dat is goed gelukt. Kijk zelf maar op de fotootjes. Waar een afgestudeerde psycholoog en planoloog al niet toe in staat zijn!!! 't was wel een mooi gezicht om die mooie meid achter de cirkelzaag bezig te zien.

Martijn op bezoek bij zijn moeder in het ziekenhuis	Moeders rustig een boekje lezen	De trotse makers op hun bank	bank met tafel

De stal blijft een ruimte om van te genieten en plannen over te maken wat we daar allemaal wel niet mee kunnen doen. Maar het dak was wel lek. Op 6 plaatsen waren er pannen gebroken. Die moesten vervangen worden voordat de balkenconstructie van het dak te ver aangetast worden. We hadden alleen geen lange ladder tot onze beschikking, die ligt namelijk nog in Nederland. Maar we hadden wel Martijn bij ons en die is een begenadigd sportklimmer. Martijn deed zijn klimgordel om en is in de balken van het dak geklommen om de 6 pannen even vakkundig te vervangen. Ik hoefde alleen nog maar de gereedschappen en pannen aan te geven en Martijn deed de rest onder de bewonderende blikken van pap, mam, Jeroen en Nienke.
 

Martijn in zijn element om de dakpannen te vervangen

Bij Bernhard onze buurman, hebben we ook nog 6 kuub hout besteld voor de kachel. Bernard handelt een beetje in hout voor de buurt. Regelmatig staat hij te zagen in het bos. Als je ziet hoeveel werk hij moet verzetten voor 34 euro per kuub, vraag je je wel eens af of dat wel uit kan. Bernard kwam dat hout op een morgen brengen, los gestort voor de deur, en wenste me er, met een gemeen glimlachje, succes mee. Een uurtje later kwam hij weer langs en tot zijn grote verbazing was het hout allemaal al netjes in het houthok opgestapeld. Ik had namelijk geheime extra werkkrachten in de vorm van twee vrienden van Martijn die even langsgekomen waren. En met z'n vieren was het zo gepiept. De hulp stroomde trouwens van alle kanten op ons af want buurman Marc heeft ook nog even met z'n trekker onze heg gemaaid. Daar heb ik ook een fotootje van gemaakt en tegelijkertijd gevraagd of ik de foto's mocht publiceren op mijn website. Nou... dat mocht wel, hoewel ik door had dat het begrip internet site op het franse platteland nog niet erg doorgedrongen was.
Voor de rest hebben we heerlijk vakantie gehouden, het ging weer veel te snel voorbij. We moeten nu weer wachten tot kerstmis voordat we terug kunnen komen want mijn vakantiedagen zijn op of.......we verkopen ons huis snel en kunnen dan eindelijk van ons huis permanent genieten.

Hout stapelen	Heg maaien	Marc met dochter Nathalie op de trekker	Bernard aan het hout zagen in het bos