Naar de startpagina     Deze pagina is gewijzigd op 01/05/12
 

januari 2012

Een nieuw jaar is aangebroken. En om maar met de deur in huis te vallen... er zijn dit jaar geen goede voornemens uitgesproken want wij zijn al zooo goed, dat is niet meer nodig, behalve..... ja, er is nog één puntje waar aan gewerkt kan worden en dat is de franse taal. We zijn daar al erg goed in maar er zijn natuurlijk altijd verbeterpuntjes te vinden. In een rechtstreeks debat met franse politici zullen we nog wel het onderspit delven. We kunnen zeer goed Frans spreken alleen verstaan de Fransen ons vaak niet... waar dat nou aan ligt weet ik niet precies. We zouden eigenlijk naast onze franse les van 1 uur in de week wat meer Frans moeten spreken met de autochtonen. Meer dan "Bonjour, ça va? ça va bien!" Maar tja, hoe pak je dat aan. Je moet die fransen bijna aan hun haren bij je naar binnen slepen want uit zichzelf zal er niemand langskomen. Daar zijn ze veel te bescheiden voor. Onze buurman, boer Mark, is zelfs nog nooit bij ons binnen geweest. We hebben hem, samen met zijn vrouw, een keer op een verjaardag uitgenodigd. Maar zelfs toen wilde hij niet verder dan de tuin komen. Nou was het mooi weer dus dat kon ook wel maar toch... Nederlanders zijn trots op hun huis en willen dat graag laten zien aan anderen en andere Nederlanders zijn altijd benieuwd naar hoe iemand anders woont maar dat blijkt een typisch Nederlandse eigenschap. Fransen zijn zeer op hun privé gesteld en zo benaderen ze dus ook de ander. Of beter gezegd zo houden ze ook de ander af. Dit is niet iets wat wij alleen ervaren maar je hoort dat van verschillende kanten van Nederlanders die bij ons in de buurt wonen. Dat werkt wel in de hand dat al die Nederlanders meer op elkaar aantrekken dan dat zij zich mengen onder de autochtone bevolking. En juist dat gedrag werkt niet goed voor onze integratie, en daar heeft iedere Nederlander en Fransman in de omgeving het over maar er verandert weinig met het gevolg dat wij te weinig frans spreken. Zeker de familie de Kwaasteniet die van zichzelf al niet zo erg sociaalvaardig is om maar op iedereen af te stappen. Hoe doorbreken we deze vicieuze cirkel? Door op een zangkoor te gaan. Marry heeft besloten om haar zangtalenten aan te beiden aan de franse bevolking. Of die daar erg blij mee moet zijn laten we maar in het midden maar het heeft in ieder geval als effect dat Marry wat meer onder de fransen komt.

Om de lange barre winter het hoofd te bieden hebben we deze maand een stedentripje gemaakt. Clermont-Ferrand en Vichy waren aan de beurt. Twee steden die al langer op het programma stonden maar waar we nog maar niet aan toegekomen waren. Beide steden liggen eigenlijk vlak bij ons, in 1,5 uur zitten we al in Vichy en een halfuurtje verderop en je bent in Clermont-Ferrand. Eerst is Clermont-Ferrand aan de beurt geweest. Een redelijk grote stad van 150.000 inwoners met een oud centrum wat ons eigenlijk een beetje tegen viel. Er zijn niet heel veel mooie imposante gebouwen te bewonderen en het "oude" centrum is niet echt oud. Veel huizen en andere bouwwerken dateren van eind 18e eeuw. Toen is de gehele stad eigenlijk op de schop gegaan en zijn alle oudere wijken en stadsmuren e.d. gesloopt. Wel is er nog een middeleeuws gedeelte dat Montferrand heet. De plaatsnaam, Clermont-Ferrand is afgeleid van twee oudere plaatsen Clairmont en Montferrand. In 1630 zijn deze twee plaatsen tot één samengevoegd. Wat ook het bezichtigen waard is is de kathedraal Notre Dame de l'Assomption. Deze kerk is opgetrokken uit de plaatselijke zwarte lavasteen en staat als en zwart monster midden in het centrum.
De nacht hebben we doorgebracht in een IBIS hotel waar je je ook geen grote voorstelling van moet maken. Een piepklein kamertje met een nog kleiner badkamertje. Maar het was wel schoon en dat is al heel wat.
De tweede dag van ons tripje hebben we rondgetoerd in het vulkanisch gebied ten zuid-westen van Clermont-Ferrand. We zijn ook even wezen kijken in Mont Dore, het skigebied van de Auvergne. Er lag niet heel veel sneeuw in de omgeving maar de pistes waren wel van sneeuw voorzien dus daar kon de wintersport bedreven worden. Wij zijn weer lekker in ons warme autootje gekropen en naar Vichy gereden. Deze plaats is bekend door het dubieuze Vichy-bewind wat hier in de tweede wereldoorlog de zuidelijke helft van Frankrijk bestuurde.
Vichy is in de 1e eeuw gesticht in de buurt van warmwaterbronnen bij een doorwaadbare plaats in de rivier Allier. Later is Vichy bekend geworden als kuuroord vanwege deze warmwaterbronnen. Vooral in de 19e eeuw kwamen toeristen naar Vichy om er te kuren en dat waren dus mensen met geld. Vanuit deze tijd is dan ook het aanzicht van Vichy bepaald met mondain aandoende gebouwen en bestrating. Speciale aandacht van ons kreeg l'église st. Blaise, de Heilige Blasius kerk, in goed Nederlands. Deze kerk bestaat uit twee delen. Het oude en nieuwe deel. De oude kerk, waarvan de basis in de 12e eeuw gelegd is, is sinds 1714 in de huidige staat. Tegen deze oude kerk is in 1925-1933 een nieuwe kerk aangebouwd. En deze is geheel in "art déco" stijl gebouwd. Kosten noch moeite zijn daarbij bespaard. (Voor Wieger Jager moet het een genot zijn om hier rond te kijken) Ik kon helaas binnen geen foto's maken daarom heb ik er eentje van wikipedia gebruikt, maar geloof me in werkelijkheid is het mooier dan op dit fotootje

Notre Dame de l'Assomption in Clermont-Ferrand	Mont Dore	Palais de Congres in Vichy	Parc des Sources in Vichy
Eglise Saint Blaise in Vichy Exterieur in gewapend beton	Eglise Saint Blaise in Vichy Toren	Eglise Saint Blaise in Vichy 1 van de 14 kruiswegstaties in gebrandschilderd glas	Eglise Saint Blaise in Vichy art déco interieur foto wikipedia

Stamboom
De stamboom van de familie Kwaasteniet en Weerman vordert gestaag. Ik heb daar nu een aparte website voor gemaakt die vindt u via de Kwaasteniet Startpagina dit wordt trouwens in de toekomst het portaal tot alle websites die ik maak.

Bouwen
Op het gebied van het bouwen zijn er alleen plannen gemaakt want in de winter vind ik het maar niks om te bouwen. Klusjes binnenshuis zijn prima maar in de kou of in de regen buiten laat ik aan de bikkels over. Wat voor plannen zult u dan zeggen... De bijkeuken, die moet nog een opknapbeurt krijgen. Ik had eerst het plan om van de bijkeuken een toren te maken. Met op de begane grond de bijkeuken, op de eerste verdieping een slaapkamer die te bereiken is vanuit de bovenverdieping in ons huis en daarboven nog een soort kraaiennest waarover ik mijn landerijen in de gaten kan houden. Het lijkt me zo leuk om een toren te hebben. Maar de tekeningen wezen wel uit dat het een gedrocht zou worden bij ons huis. Dus toch maar niet. Nu gaan we de bijkeuken gewoon met 20m2 uitbreiden zodat we wat meer ruimte hebben in dat hokje en de bijkeuken moet ook een buffer gaan vormen voor de koude buitenwereld die nu aan onze woonkamer grenst. De precieze invulling van het geheel laat nog op zich wachten maar we hebben dan ook nog de tijd. Hieronder is een plattegrondje te vinden van de uitbreiding. Het gearceerde deel bouwen we bij en dan wordt de bijkeuken dus groter gemaakt en er wordt van het meest linker deel een inloopkast gemaakt, bereikbaar vanuit onze slaapkamer. Wat is tegenwoordig een huis zonder inloopkast, nietwaar?