|
Januari 2011
Het is winter, dat betekent dat we ons
weer binnen bij de warme kachel moeten vermaken. Nou... daar hebben we
geen probleem mee. We verslinden boeken bij het leven en cocoonen er wat
op los rond de snorrende kachel met warme koppen chocolademelk terwijl
we de koude boze barre winterwereld buitensluiten door de gordijnen en
luiken dicht te houden.
Toch zijn we nog niet helemaal ondergedompeld in een winterslaap want af
en toe moeten we naar buiten toe om bijvoorbeeld de voorraad kachelhout
weer aan te vullen of om de inhoud van de provisiekast weer op peil te
brengen. Met gezwinde spoed gooi ik dan weer wat houtblokken naar binnen
of we storten ons, dik ingepakt met wollen borstrok en wanten aan,
tussen de vier wielen om ons naar de winkel te verplaatsen alwaar we ons
verkneuteren onder de warme luchtstroom van het warmtekanon bij de
ingang van de winkel. Wat we dan missen in de winkel zijn natuurlijk de
rookworsten en de boerenkool om een eenvoudige doch voedzame Hollandse
pot in elkaar te kunnen knutselen. We moeten ons dan maar weer zien te
redden met een boeuf bourguinion of een simpele
coq au vin. Maar je hoort ons niet klagen, we slaan ons er wel doorheen.
Op één van de weinig keren dat we ons
buiten ons hol waagden hebben we gezellig met de andere deelnemers van
de franse lessen een "repas" gehouden. Dit is een grote liefhebberij van
de franse autochtone bevolking. Deze "repas" werd gehouden ter
gelegenheid van nieuwjaar en alle bezoekers waren verzocht om zelf
een gerecht klaar te maken. Hierdoor komt er een veelheid aan gerechten
op tafel maar ontstaat ook vaak een discrepantie tussen voor- hoofd- en
nagerecht. Zo was er dit keer een te grote hoeveelheid oliebollen (je
bent Nederlander of je bent het niet hé) die door de franse aanwezigen
argwanend werd bekeken en daardoor ook te weinig gegeten. Ook het
hoofdgerecht was in grote hoeveelheid aanwezig maar de nagerechten
kwamen er wat bekaaid vanaf en waren al (te) snel op. Alles werd
afgeserveerd met wat Cremant de Bourgogne (de plaatselijke champagne) en
later wat niet te dure wijnen. Wat bij de hoofdgerechten opviel was dat
vier Nederlanders, waaronder Marry en ik, een gerecht hadden bereid
waarin bietjes waren verwerkt. Tja dat krijg je als het op de franse
slag georganiseerd wordt maar heeft het natuurlijk ook zijn eigen
charme.
Om in dit jaargetijde niet helemaal ten prooi te vallen aan de
eenzaamheid hebben Marry en ik deze maand en glascursus georganiseerd.
Zo komen er toch wat mensen over de vloer want over belangstelling
hadden we niet te klagen. Het was de eerste keer dat we dit deden en dat
was te merken ook. Een beetje onwennig en met klotsende oksels stond ik
uit te leggen hoe je glas moet snijden en wat de (on)mogelijkheden van
de glasfusion techniek zijn. Maar de cursisten hadden niets in de gaten
hoewel het op een gegeven moment wel erg zweterig begon te ruiken. Maar
door de haldeur open te zetten en enige malen te zeggen dat glas snijden
erg inspannend werk is heb ik de aandacht van mij weten af te leiden. De
cursisten waren erg tevreden over hun zelfgemaakte werk hoewel ik ze
allemaal enigszins verprutst had door de verkeerde lijmsoort te
verstrekken die een residu achterliet wat nogal zichtbaar was in het
gesmolten glas.
We zijn er op een frisse winterdag nog
een keer op uitgetrokken. Ditmaal hebben, na weer een teleurstellende
lunch in een plaatselijke herberg te hebben genoten, de stad Bourges
bezocht. Dat kan ik iedereen aanbevelen. Bourges is een leuke oude stad
met een knots van een kerk. Deze kerk heeft echt indruk op me gemaakt.
Deze maand was trouwens Martijn met
geliefde Elif in de USA en Canada. Elif gaat na haar promotie, in april,
waarschijnlijk werken in Toronto of in San Francisco. Ze was dus
zogenaamd op sollicitatiebezoek in de twee laboratoria. Ik heb begrepen
dat het beoogde onderzoek in San Francisco beter aansluit bij het
onderzoek wat ze in Nederland heeft gedaan maar dat de laboratorium
faciliteiten van Toronto beter zijn. Ik geloof dat de voorkeur toch
uitgaat naar San Francisco. In ieder geval de voorkeur van Martijn omdat
het landschap daar beter aansluit bij zijn klimactiviteiten.
 |
 |
 |
 |
|
Een "repas" met de cursisten
frans |
Martijn en Elif bij de Golden Gate bridge |
Martijn bij
zijn habitat |
 |
 |
 |
 |
|
Meester Aat |
lekker prutsen met glas |
 |
 |
 |
 |
|
De kathedraal
Saint-Étienne de Bourges |
Een
karakteristiek straatje in Bourges |
Bouwen
  Ik heb een begin gemaakt met het isoleren
van de buitenmuur van de keuken. Ik isoleer hierbij de buitenkant omdat
ik de warmteopslagcapaciteit van de stenen muur in de keuken nodig heb.
Anders zou in de zomer de keuken teveel opwarmen door de zoninstraling
en in de winter krijg ik met de grote capaciteit van de warmtepomp een
jojo effect met de temperatuur. Daarnaast geeft het natuurlijk ruimte
besparing in de keuken. Hiervoor was het noodzakelijk om de
oude niet gebruikte schoorsteen af te breken. Daarna zijn er balken
tegen de muur gemaakt waartussen de geëxtrudeerde polystyreen
isolatieplaten met een dikte van 12 cm. Het voordeel van deze platen is dat ze waterbestendig
zijn en er dus geen dampdichte en dampopen folies bij gebruikt hoeven te
worden om de isolatie droog te houden. De boel wordt afgewekt met Douglas
houten planken die we behandelen
tegen schimmel, houtrot, en nare beestjes maar voor de rest gewoon grijs
laten worden. Cederhout zou natuurlijk beter en duurzamer zijn maar is
ook 5 keer zo duur en omdat het bouwbudget toch al met 10% wordt
overschreden moeten we toch een beetje op de centjes letten. Het
eindresultaat zullen jullie pas in de beschrijving van februari te zien
krijgen.
|
